Powered By Blogger

Dark Side

...εξερευνώντας τη σκοτεινή πλευρά του Φεγγαριού...

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Korydallos, Piraeus, Greece

"Κάποιοι με θέλουνε νεκρό… Κάποιοι με θέλουν αποτυχημένο… Κάποιοι θέλουν να τυραννιέμαι στις κατάρες τους… Μα αν έχεις γεννηθεί Πολεμιστής, τότε οι κατάρες τους επιστρέφουν στους δημιουργούς τους… Και είσαι ικανός να νικήσεις και να σκοτώσεις όλους τους θεούς και όλους τους δαίμονες… Και Τότε Τίποτα Δεν Τελειώνει! Τα Πάντα Εξελίσσονται…!!!" No One’s Son, Jimmy Bloody Rose


e-mail:


BLOODY ROSE.....Dark Side.....BRPC.....BLOODY LINKS
BLOODY ROSE Feed.....Dark Side Feed.....BRPC Feed
ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο Jimmy Bloody Rose δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση, αλλά προς αποφυγή!

Πέμπτη, Ιανουαρίου 07, 2010

Λίγο πριν σβήσουν τα φώτα...

Λίγο πριν σβήσουν τα φώτα...
Λίγο πριν σβήσουν τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια...
Λίγο πριν φύγει η Κυριακή και ξημερώσει η Δευτέρα...
Λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι και ξεκινήσει το διαγώνισμα...
Όλες εκείνες τις στιγμές αισθάνομαι σκατά!

Δεν ξέρω γιατί, ίσως μπορεί να φταίει ότι σε κάθε τέτοια στιγμή τελειώνει μία περίοδος που τελικά δεν ήταν η αναμενόμενη...!
Ίσως μπορεί να φταίει ότι ξεκινάει μία καινούρια περίοδος αρκετά δύσκολη...!
Ή απλως κάθε τέτοια στιγμή συνειδητοποιώ πόσο μόνος είμαι (ή απλώς αισθάνομαι έτσι;), ενώ ταυτόχρονα δεν μπορώ να καλέσω για βοήθεια, γιατί δεν γουστάρω να γίνομαι βάρος σε κανένα και να αναστατώνω τη ζωή κανενός. Ειδικά όταν ο κάθε "κανένας" βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά.

Κι αυτός είναι ο λόγος που δεν γουστάρω να τηλεφωνώ συχνά στον κάθε "κανένα". Γιατί άλλο να είσαι για καφέ με κάποιον και να λες "είμαι σκατά" κι άλλο να το λες απ' το τηλέφωνο σε κάποιον που είναι τριακόσια ή πεντακόσια χιλιόμετρα μακριά! Το μόνο που κάνεις τότε είναι να του φορτώνεις το πρόβλημα σου, χωρίς να μπορεί να βοηθήσει, να μεταδίδεις όλη την αρνητική σου ενέργεια στη ζωή του και να φεύγεις. Γι' αυτό αποφεύγω να τηλεφωνώ, όσο κι αν μου λείπουν κάποιοι άνθρωποι απ' τη ζωή μου.

...Και δεν πειράζει! Ας καταλάβει ο καθένας ό,τι θέλει!

Σάββατο, Ιανουαρίου 02, 2010

Have A Merry Fucking Christmas! (Με την καλή την έννοια!)

Χριστούγεννα

Δεν ξέρω τί παθαίνω κάθε χρονιά τέτοιες μέρες! Τί φταίει, πώς και γιατί πνίγομαι! Θαρρώ πως όλα ξεκινάνε από τα πρώτα μου Χριστούγεννα.

Όταν ήμουν μικρό παιδί, εκεί στα χρόνια του δημοτικού, μ' άρεσε τέτοιες βραδιές να πηγαίνω στη μπαλκονόπορτα του σπιτιού μου (εκεί στην οδό Αριστοτέλους 14) και να χαζεύω με τις ώρες τα λαμπάκια που αναβόσβηναν από τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, που φαίνονταν από τις μπαλκονόπορτες των απέναντι πολυκατοικιών. Τότε πίστευα -αυτό κυρίως τη νύχτα της παραμονής- ότι αν ευχόμουν κάτι, τότε αυτό θα συνέβαινε τις επόμενες μέρες που θα ερχόντουσαν, πάντως σίγουρα μέσα στο νέο έτος που θα ανέτελλε. Και μάλιστα το πίστευα τόσο πολύ, που τουλάχιστον τα βράδια παραμονής (Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς) για μένα ήταν το μικρό, απόρρητο, μα απαράλειπτο έθιμό μου.

Τα χρόνια σιγά-σιγά περνούσαν. Οι ευχές παρόλο που κάθε χρόνο ψελίζονταν σαν να ψέλνει κανείς την πιο γλυκιά ψαλμωδία, δεν πραγματοποιώντουσαν. Ακόμα κι αυτή, η πιο απλή -φαινομενικά- ευχή για χαρούμενα, λευκά κι αποκλεισμένα από κάθε έννοια και σχολικό άγχος Χριστούγεννα, δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα. Παρόλα τα παρακάλια του μικρού Δημήτρη!

Τελικά, πέρασαν τριάντα ένα χρόνια και παρόλο που ο μικρός Δημήτρης κατάλαβε τελικά ότι οι ευχές πραγματοποιούνται όταν εμείς θέλουμε να πραγματοποιηθούν και προσπαθούμε γι' αυτές, υπάρχουν και κάποιες άλλες που η πραγματοποίησή τους εξαρτάται άμεσα και μόνο από τους ανθρώπους γύρω μας….

Ήθελα να το αναλύσω περεταίρω αυτό, αλλά θα προτιμούσα να σταματήσω εδώ και να αφήσω τον αναγνώστη ελεύθερο να κάνει τις δικές του αναλύσεις κι επεξεργασίες.
Το ανωτέρω ξεκίνησε να γράφεται ξημέρωμα 15ης Δεκεμβρίου 2009 και τελείωσε απόψε (προσπαθώντας να πιάσω το ίδιο μαύρο feeling που είχα εκείνο το βράδυ! ΧΕΧΕ!)

Από μένα τίποτα άλλο..σας εύχομαι...
Have A Merry Fucking Christmas! (Με την καλή την έννοια!)