Dark Side

Θέλω Το Σπίτι Μου Πίσω...!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Tue, 21 Feb 2012 23:44:00 +0000

Τις τελευταίες μέρες, εδώ και μια βδομάδα περίπου, κάθε βράδυ κλαίω. Δεν ξέρω τί ακριβώς φταίει! Η οικονομική κρίση; Η απόλυση του στενότερου συνεργάτη μου -του πιο εργατικού στην εταιρεία (!)-, του Β.Α.; Ο θάνατος της Whitney Houston και της χαμένης μας αθωότητας; Το ότι σε λίγες εβδομάδες κλείνω τα 34 χρόνια μου κι η ζωή μου είναι απολύτως σκατά και κάποιες γαμημένες στιγμές αισθάνομαι ότι στη ζωή μου δεν έχω καταφέρει απολύτως τίποτα;

Πάντως όλα ξεκίνησαν όταν ο αγαπημένος μου Real FM άρχισε να παίζει -τελευταία πιο συχνά, με αποτέλεσμα να τρυπώσει για τα καλά στο μυαλό μου- ένα τραγούδι που μου θύμιζε κάποιες πολύ όμορφες στιγμές της ζωής μου. Μία πολύ γνώριμη, γλυκιά μελωδία που όμως αδυνατούσα να θυμηθώ καλλιτέχνη, τίτλο κλπ. Το μόνο που θυμόμουν ήταν εκείνο πάρτι, το τελευταίο παιδικό πάρτι που βρέθηκα εκεί γύρω στα 10, στο πάρτι της παιδικής μου φίλης Ματίνας Γκ.

Ναι, το “Romantic World” της Dana Dawson και το “Ella, elle l'a” της France Gall πάντα μου θυμίζουν -και θα μου θυμίζουν- εκείνο το πάρτι της Ματίνας Γκ. (από το οποίο έφυγα πιο νωρίς απ' ό,τι έπρεπε, γιατί κάποιος μου είχε ανάψει τα λαμπάκια, αν θυμάμαι καλά, ΧΑΧΑ!), τη Ματίνα, το Βαγγέλη Δ., το Μιχάλη Π., την αδερφή μου τη Κ.Μ. (που ούτε στο γάμο της δεν μπόρεσα να πάω, γιατί δούλευα τότε στον “Κινέζο” σε συνθήκες άγριας δουλείας, που δεν θα 'θελα ποτέ να ζήσει ούτε ο εχθρός μου), το Γιάννη Μπ. (αλήθεια Γιάννη μου, λες να κατάλαβε κανείς τότε πόσο σκατά ήμουνα μέσα μου, που το μόνο που με ένοιαζε όποτε ερχόμουν στο φροντιστήριο Αγγλικών ήταν το να περνάω καλά και να γελάω όσο το δυνατόν περισσότερο;), όλους τους φίλους μου και το σπίτι μου, τη Νεάπολη! Θεέ μου, πόσο πολύ μου λείπει το σπίτι μου, η Νεάπολη!

Γιατί ναι, η Νεάπολη είναι το σπίτι μου! Η Νεάπολη ήταν, είναι και πάντα θα είναι το σπίτι μου όπου κι αν μένω, όσο μακριά κι αν βρίσκομαι! Όσα χρόνια κι αν περάσουν μακριά της! Γιατί σπίτι σου είναι εκεί που οι αναμνήσεις σου σε κάνουν να αισθάνεσαι όμορφα και ήρεμα μέσα σου!

Ο Κορυδαλλός ποτέ δεν υπήρξε κάτι τέτοιο! Ούτε όμορφες αναμνήσεις είχα ποτέ στον Κορυδαλλό (και την ευρύτερη εδώ περιοχή, της Νίκαιας κάτω της πλατείας Κρήνης), κάθε άλλο θα έλεγα! Αλλά κι ούτε βρίσκω την ηρεμία μου εδώ! Ποτέ δεν την έβρισκα! Ποτέ δεν την βρήκα! Ο Κορυδαλλός πάντα υπήρξε μία λύση ανάγκης για μένα, με την οποία προσπάθησα πολύ να προσαρμοστώ και να βρω κοινά σημεία αναφοράς, μπας και “δεθώ”, είτε ως ο τόπος γέννησής μου, είτε αλλάζοντας μεν σχολείο, αλλά συνεχίζοντας στο ίδιο φροντιστήριο Αγγλικών, ώστε να κρατάω μία επαφή με τη Νεάπολη. Πάντως ήταν μία λύση την οποία προσπάθησα πολύ να δεχθώ, που τελικά δεν συνήθισα ποτέ και την πλήρωσα πολύ ακριβά! Ίσως ακόμα την πληρώνω!

Ναι, τελευταία αισθάνομαι ότι από τα 34 χρόνια μου, αν αφαιρέσεις τα πρώτα 11 χρόνια της ζωής μου, τα χρόνια της Νεάπολης που υπήρξαν πραγματικά ευτυχισμένα, τα υπόλοιπα 23 χρόνια μάλλον θα ήθελα να τα ξαναζήσω! Μάλλον θα τα πέταγα στον κάδο ανακύκλωσης -αν υπάρχει τέτοιος για τα χαμένα χρόνια (!)- εάν δεν τα πέταγα μια και καλή στα σκουπίδια!!!

Τις προάλλες (την προηγούμενη εβδομάδα), αφού είδα στο youtube το βιντεοκλίπ του “Romantic World” της Dana Dawson, στη συνέχεια μπήκα στην ιστοσελίδα του σχολείου μου, του 26ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας , μετά μπήκα στο Νεαπολίστα και είδα τις φωτογραφίες του και τελικά έπαθα κατάθλιψη! (Ναι, λες και δεν είχα! ΧΑ!) Μου ήρθαν όλες μαζί οι αναμνήσεις στο μυαλό! Σαν χαστούκι!

Σκέφτομαι πόσο πολύ άδικο μπορεί να είναι η ευτυχία να κρατάει μόνο κάποιες στιγμές, ακόμη και λίγων δευτερολέπτων -κι αν ακόμη κρατήσει μία περίοδο κάποιων χρόνων, αυτά να περάσουν σαν λίγα δευτερόλεπτα-, ενώ η μιζέρια, η μαυρίλα, η κατάθλιψη κι η δυστυχία να κρατάνε πολλά, πολλά χρόνια, που κυλάνε τόσο αργά λες και είναι αιώνας!

Θέλω το σπίτι μου πίσω!!! Θέλω τη Νεάπολή μου πίσω!

ΥΓ. Στις 27/10/11 ήταν η τελευταία φορά που σταμάτησα τη γαμημένη συνήθεια του καπνίσματος. (Η εικοστή τέταρτη απόπειρα διακοπής;! Η εικοστή πέμπτη;!) Αν δεν ανάψω ξανά τσιγάρο στις επόμενες μέρες, δεν θα ανάψω ποτέ!

Περπατώντας Στη Σελήνη

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Thu, 19 Jan 2012 23:31:00 +0000

(Ζώντας Ανάμεσα Σε Κροκόδειλους Και Βδέλλες)

Υπάρχουν φορές που αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στη Σελήνη.
Ναι, τόσο μόνος!
Άλλες πάλι ότι βρίσκομαι στον Άρη κι οι Αριανοί δεν είναι καθόλου φιλικά όντα!
Κουράστηκα! Ας με αφήσουν επιτέλους όλοι τους ήσυχο!
Βαρέθηκα να προσπαθώ ν' αποφύγω τα πυρά τους!
Αλήθεια, δεν φοβάται κανείς τους μην αρχίσω να παίρνω ανάποδες στροφές κι αρχίσω να αντεπιτίθεμαι;
Τις προάλλες είδα πολλούς κροκόδειλους να προσπαθούν να με δαγκώσουν.
Κι ο μόνος τρόπος να βγει καλό το όνειρο είναι να αρχίσεις να τους σκοτώνεις!
Ω, Θεέ μου! Έχω περικυκλωθεί από κροκόδειλους και βδέλλες!
Έχουμε γεμίσει από κροκανθρώπους!
Τελικά έπρεπε να είχα ακούσει το Νικόλα!

Όχι Άλλες Συμβουλές...

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sun, 20 Nov 2011 19:00:00 +0000

Μην περιμένεις από μένα συμβουλές…
Κι εγώ κάπως έτσι νιώθω τελευταία…
Τους τελευταίους μήνες θα ‘λεγα, αν όχι τα τελευταία χρόνια…
Όμως όσο κι αν κάποιες στιγμές είναι αβάσταχτο αυτό που αισθάνομαι, δεν σκέφτομαι να σπαταλήσω τον εαυτό μου, τη ζωή μου έτσι εύκολα, τόσο γρήγορα…
Πρώτα θα γαμήσω κάποιες κωλοκαταστάσεις -και είναι πολλές!- και ύστερα βλέπουμε…
Αλλά πρώτα θα τα γαμήσω όλα!!!

Τα λέμε μικρή μου! Πάρε βαθιές ανάσες! Και κοίτα ψηλά στον ουρανό! Κοίτα τον Ήλιο! Λάμπει ακόμα! Όπως το γέλιο ενός μικρού παιδιού!

Σημείωση: Ένα σχόλιό μου από το αγαπημένο μου μπλογκ Miss Sunshine . Μου άρεσε και το αναδημοσιεύω.

Μετά Το "Χαλάζι"...

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Thu, 15 Sep 2011 22:55:00 +0000

Και να θυμάσαι πάντα...! Αν σήμερα αισθάνθηκες το χαλάζι να σε χτυπάει κατά μέτωπο, αύριο ξημερώνει μια καλύτερη μέρα που ο Ήλιος θα λάμπει ξανά δημιουργώντας ένα πανέμορφο, πολύχρωμο ουράνιο τόξο που θα βοηθήσει να γαληνέψει η ψυχή σου και πάλι!
Καληνύχτα! Καλό ξημέρωμα!
...και μη ξεχνάς να χαμογελάς!

Κοιτάζοντας Τον Ουρανό...!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sun, 11 Sep 2011 21:56:00 +0000

Κοιτάζοντας το λειψό φεγγάρι στα Ραζάτα κι ακούγωντας DGT ROCK (http://www.dgtrock.tk) συνειδητοποίησα ότι η μεγαλύτερη προδοσία που μπορούμε να κάνουμε στη ζωή μας είναι να προδώσουμε τα όνειρά μας! Και κατά συνέπεια την ψυχή μας! Τον ίδιο μας τον εαυτό!
Όταν πράττουμε μια τέτοια προδοσία (τη μέγιστη), ας μην απαιτούμε από όσους μας πρόδοσαν στο παρελθόν μία "συγγνώμη", όταν αδυνατούμε οι ίδιοι να είμαστε πιστοί στην ψυχή μας! Στα όνειρά μας!
Καληνύχτα! Καλό ξημέρωμα!

Ζήσε & Άσε Τη Μουσική Να Σε Ταξιδέψει...!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sun, 21 Aug 2011 21:48:00 +0000

Τελικά η ζωή είναι πολύ πιο απλή, πολύ λιγότερο περίπλοκη απ' ό,τι συνήθως φοβόμαστε!
Γι' αυτό ζήσε τη ζωή σου όπως νιώθεις κι άσε τη μουσική να σε ταξιδέψει όπου εσύ γουστάρεις!

www.dgtrock.tk

Καληνύχτα! Και καλή ακρόαση...!
...της ψυχής σας!

Η Διαφορά Της Πουτάνας Κατ' Επάγγελμα Με Την Κατά Συνήθεια Πουτάνα

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Tue, 02 Aug 2011 21:42:00 +0000

...είναι ότι η πρώτη μπορεί να νοικιάζει για λίγο το κορμί της στους πελάτες της, αλλά την ψυχή της ποτέ, ενώ η δεύτερη πουτάνα γεννήθηκε, ως πουτάνα την ανέθρεψαν να γίνει, αρχιπουτανάρα κατάφερε κι έγινε, ως πουτάνα θα πεθάνει κι ως πουτάνα θα λιώσει το κορμί της.

Δηλαδή το μόνο πράγμα που θα της έχει απομείνει για να σαπίσει, γιατί η ψυχή της θα έχει ήδη σαπίσει προ πολλού! Από εκείνη τη στιγμή που πρωτοπούλησε την ψυχή της. Μη ρωτάς! Ούτε η ίδια δεν θυμάται πότε ήταν! Μετά της έγινε συνήθειο... Κι ως γνωστόν πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι!

Επίσης οι κατά συνήθειο πουτάνες είναι τόσο, μα τόσο πολύ ψωνισμένες με τον άρρωστο, εγωπαθή εαυτό τους που πιστεύουν πώς όλος ο αντρικός πληθυσμός τραβάει μαλακία με την πάρτη τους!!! Έτσι όπως κάνουν κάποια αξιολύπητα "σκυλάκια" που έχουν να τους ακολουθούν! Στην πραγματικότητα το μοναδικό αίσθημα που προκαλούν οι κατά συνήθεια πουτάνες -ή αλλιώς πουτάνες στην ψυχή- στο μεγαλύτερο μέρος του αντρικού πληθυσμού είναι τάση προς εμετό και περιστασιακή -για όσο βρίσκονται μπροστά τους- στυτική δυσλειτουργία!

Όσο για τα "σκυλάκια" που τους ακολουθούν -για τους δικούς τους λόγους, αναλόγως την περίπτωση!-, να ξέρουν οι κατά συνήθειο πτάνες ότι όσο "τυφλός" -οικειοθελώς ή μη!- είναι κάποιος, καταλαβαίνει! Πάντα καταλαβαίνει κι έτσι αργά ή γρήγορα ένα φαινομενικώς πεκινουά δεν αργεί καθόλου να μετατραπεί στον πιο άγριο, πιο ατίθασο λυσσασμένο λύκο! Έτοιμο να ξεσπάσει προς κάθε ανεκτή μέχρι πρότεινως συμπεριφορά!

Σ' Ένα Μπαρ Εκεί Ψηλά...!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sun, 03 Jul 2011 01:54:00 +0000

Όταν αποδημίσω εις Κύριον θα ήθελα να βρεθώ σε ένα μπαρ εκεί ψηλά [ με Classic Rock εννοείται! Δεν ξέρω, μπορεί να λέγεται και "Rock Bar Διαχρονικό"! Ποιος ξέρει; ;) ] εγώ, με τον Jim (Morrison), τον Jimi (Hendrix), τον Kurt (Cobain) και τον Ιησού (Χριστό) και να τα πίνουμε μέχρι πρωίας! Εγώ θα ελέγχω να μην μένει κανένα ποτήρι αδειανό κι ο καθένας μας θα λέει τον πόνο του! Τον δικό του πόνο!
Κι είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνούμε!
Άντε γειά μας! Χικ!

Τί Με Τρομάζει Περισσότερο...

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Mon, 23 May 2011 23:06:00 +0000

Αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι όταν οι γύρω μου βρίσκουν τις αχίλλειες πτέρνες μου, χωρίς πρώτα εγώ να έχω προλάβει να γυρίσω τη συγκεκριμένη σελίδα του ανοικτού βιβλίου μου. Είτε επειδή δεν πρόλαβα να βρω τη δύναμη να τη γυρίσω, είτε γιατί δεν ήρθε ακόμα η ώρα να τη γυρίσω, είτε γιατί απλά δεν γουστάρω να τη γυρίσω.
Και το χειρότερο απ' όλα δεν είναι ότι τις ανακαλύπτουν, αλλά κυρίως το ότι τις ξύνουν κιόλας, παίζοντας μαζί τους μέχρι οι πληγές να αρχίσουν να υγραίνονται ξανά!
Αυτό το θράσος με τρομάζει, με σοκάρει και με σκοτώνει.

Μόνοι Μας, Εγώ Κι Η Rosie.

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sun, 27 Mar 2011 21:45:00 +0000

Σπήλαιο, Δήμος Ζίτσας (Πρώην Δήμος Ευρυμενών), Ν. Ιωααννίνων, Νοέμβριος 2006

Η Rosie ατενίζει τον "παράδεισο" μου, λίγο πριν ολοκληρωθεί το ταξίδι μας από την "μεθυσμένη" Πρέβεζα! ;)

Πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό θέλω να την κάνω μακριά.

Έχω ανάγκη από ένα μήνα άνευ αποδοχών (αν το δουν απ' τη δουλειά μου θα γελάνε!!!) και να φύγω.

Τελευταία με έχουν πιάσει τάσεις φυγής! Καιρό έχουν να με πιάσουν τόσο έντονα τάσεις φυγής. Τελευταία φορά ήταν το Νοέμβριο του 2006, όταν μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε ένα μέλος της οικογένειάς μου κι εξαιτίας του έντονου συναισθήματος που ένιωθα ότι αλλάζουν σιγά-σιγά οι ισορροπίες της ζωής μου, άρχισα να πνίγομαι και να μην με χωρά ο τόπος. Πήρα λοιπόν τη Rosie και φύγαμε για μία εβδομάδα στη Βορειοδυτική Ελλάδα. Το ίδιο έχω ανάγκη να κάνω και τώρα. Να φύγω μακριά. Ίσως μακρύτερα. Ίσως περισσότερο χρόνο. Πάντως να φύγω!

Θέλω να πάρω τη Rosie και να φύγουμε μακριά. Εγώ κι η Rosie! Μόνοι μας! Χωρίς προορισμό, χωρίς προγραμματισμένη διαδρομή, χωρίς λόγο και σκοπό. Μα το κυριότερο, χωρίς σκέψεις!

Rosie, τί λες για Σκωτία, ή Ιρλανδία; Βροχερή, μουντή και μελαγχολική. Όπως κι η διάθεσή μου!

(Rosie: Δε μας γαμάς ρε μαλάκα, που μετά από τόσο καιρό στο γκαράζ που με έχεις και σκουριάζω, με θυμήθηκες για να ξεσπάσεις τα μανιοκαταθλιπτικά σου;!!!)

Γράφεις; ...Βρε Μαλάκα, Δε Μας Γαμάς;

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sat, 30 Oct 2010 23:16:00 +0000

Γράφεις; Τί γράφεις;
Εγώ θα σού λέω τί θα γράφεις!

Μιλάς; Τί λες;
Εγώ θα σού λέω τί θα λες!

Παίζεις; Τί παίζεις;
Εγώ θα σού λέω τί θα παίζεις!

Διαβάζεις; Τί διαβάζεις;
Εγώ θα σού λέω τί θα διαβάζεις!

Ακούς; Τί ακούς;
Εγώ θα σού λέω τί θ' ακούς!

Βλέπεις; Τί βλέπεις;
Εγώ θα σού λέω τί θα βλέπεις!

Αγαπάς; Τί αγαπάς;
Εγώ θα σού λέω τί θ' αγαπάς!

Τρώς; Τί τρώς;
Εγώ θα σού λέω τί θα τρώς!

Πίνεις; Τί πίνεις;
Εγώ θα σού λέω τί θα πίνεις!

Γαμάς; Τί γαμάς;
Εγώ θα σού λέω τί θα γαμάς!

Βρε μαλάκα, δε μας γαμάς;

Σημείωση γραφιά:
Το παρόν γράφτηκε (και αφιερώνεται εξαιρετικά γι' αυτό), γιατί τελευταία (όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο) αισθάνομαι παίχτης του Big Brother.
Οι πάντες με μπανίζουν τραβώντας μαλακία.
Με κρίνουν, με φτύνουν και κάτω απ' τη ζώνη με χτυπούν!
Στη πλάτη όλοι τώρα με καρφώνουν!
Θέλουν όλοι να με κουμαντάρουν.
Στη τελική να με ξεκάνουν.
Κι αμέσως το κορόιδο να κάνουν.
Σφυρίζοντας ξανά χαμογελούν!

Απορία Της Ημέρας...

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Wed, 20 Oct 2010 21:57:00 +0000

Απορία Της Ημέρας (κι ίσως του μήνα, ή και του χρόνου ολόκληρου, μιας και τελευταία δεν γράφω συχνά):

Αλήθεια, τί είναι προτιμότερο, ο μαλάκας εργοδότης, ή ο μαλάκας συνεργάτης;
Ποιανού η πουστιά είναι λιγότερο επιζήμια;
Επίσης, ρουφιάνος γεννιέσαι, ή γίνεσαι;
Κι ακόμη, η οξεία οσφυοκαμψία και το επίμονο ξύσιμο των γεννητικών οργάνων μέχρι ματώματος είναι συνήθιες έμφυτα τυπωμένες στο dna κάποιων ανθρώπων (οπότε και μη παρεξηγήσιμες, γιατί δεν θα τα βάλεις και με τη φύση κάποιων ανθρώπων), ή αποκτάται επίκτητα με την πάροδο των χρόνων;

Όλα αυτά είναι ερωτήματα που με προβληματίζουν και με βασανίζουν έντονα τις τελευταίες μέρες κι αναζητώ επίμονα απαντήσεις!

Και τελικά, να κάνω το μαλάκα για άλλη μια φορά κάνοντας τουμπεκί ψιλοκομμένο και να καταπιώ την κάθε τσάτσικη κίνηση, ή μήπως ήρθε η ώρα να μαζέψω τα μπογαλάκια μου και την αξιοπρέπειά μου και να την κάνω τοίχο-τοίχο δίχως ήχο, αφού βεβαίως τους χώσω δυο φάσκελα μνημονεύοντας ταυτοχρόνως σε άπαντες τους Αγίους Πάντες!

Α! Και χρόνια καλά ρε Jimmy Gery Bloody Rose!
Πλέον μόνο "καλά", ποτέ "πολλά"!
Τελευταία το "πολλα" μού ακούγεται σαν κατάρα!

Σιωπή...!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sun, 28 Feb 2010 15:30:00 +0000

Σιωπή νεκρική...
το ηφαίστειο βράζει...
και πριν το αύριο χαράξει,
γρήγορα τρέξε να κρυφτείς!
Από το ξέσπασμά μου να σωθείς!

Καλό μήνα για αύριο!
ΧΑ!

Λίγο πριν σβήσουν τα φώτα...

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Wed, 06 Jan 2010 23:12:00 +0000

Λίγο πριν σβήσουν τα φώτα...
Λίγο πριν σβήσουν τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια...
Λίγο πριν φύγει η Κυριακή και ξημερώσει η Δευτέρα...
Λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι και ξεκινήσει το διαγώνισμα...
Όλες εκείνες τις στιγμές αισθάνομαι σκατά!

Δεν ξέρω γιατί, ίσως μπορεί να φταίει ότι σε κάθε τέτοια στιγμή τελειώνει μία περίοδος που τελικά δεν ήταν η αναμενόμενη...!
Ίσως μπορεί να φταίει ότι ξεκινάει μία καινούρια περίοδος αρκετά δύσκολη...!
Ή απλως κάθε τέτοια στιγμή συνειδητοποιώ πόσο μόνος είμαι (ή απλώς αισθάνομαι έτσι;), ενώ ταυτόχρονα δεν μπορώ να καλέσω για βοήθεια, γιατί δεν γουστάρω να γίνομαι βάρος σε κανένα και να αναστατώνω τη ζωή κανενός. Ειδικά όταν ο κάθε "κανένας" βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά.

Κι αυτός είναι ο λόγος που δεν γουστάρω να τηλεφωνώ συχνά στον κάθε "κανένα". Γιατί άλλο να είσαι για καφέ με κάποιον και να λες "είμαι σκατά" κι άλλο να το λες απ' το τηλέφωνο σε κάποιον που είναι τριακόσια ή πεντακόσια χιλιόμετρα μακριά! Το μόνο που κάνεις τότε είναι να του φορτώνεις το πρόβλημα σου, χωρίς να μπορεί να βοηθήσει, να μεταδίδεις όλη την αρνητική σου ενέργεια στη ζωή του και να φεύγεις. Γι' αυτό αποφεύγω να τηλεφωνώ, όσο κι αν μου λείπουν κάποιοι άνθρωποι απ' τη ζωή μου.

...Και δεν πειράζει! Ας καταλάβει ο καθένας ό,τι θέλει!

Have A Merry Fucking Christmas! (Με την καλή την έννοια!)

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sat, 02 Jan 2010 00:41:00 +0000

Χριστούγεννα

Δεν ξέρω τί παθαίνω κάθε χρονιά τέτοιες μέρες! Τί φταίει, πώς και γιατί πνίγομαι! Θαρρώ πως όλα ξεκινάνε από τα πρώτα μου Χριστούγεννα.

Όταν ήμουν μικρό παιδί, εκεί στα χρόνια του δημοτικού, μ' άρεσε τέτοιες βραδιές να πηγαίνω στη μπαλκονόπορτα του σπιτιού μου (εκεί στην οδό Αριστοτέλους 14) και να χαζεύω με τις ώρες τα λαμπάκια που αναβόσβηναν από τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, που φαίνονταν από τις μπαλκονόπορτες των απέναντι πολυκατοικιών. Τότε πίστευα -αυτό κυρίως τη νύχτα της παραμονής- ότι αν ευχόμουν κάτι, τότε αυτό θα συνέβαινε τις επόμενες μέρες που θα ερχόντουσαν, πάντως σίγουρα μέσα στο νέο έτος που θα ανέτελλε. Και μάλιστα το πίστευα τόσο πολύ, που τουλάχιστον τα βράδια παραμονής (Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς) για μένα ήταν το μικρό, απόρρητο, μα απαράλειπτο έθιμό μου.

Τα χρόνια σιγά-σιγά περνούσαν. Οι ευχές παρόλο που κάθε χρόνο ψελίζονταν σαν να ψέλνει κανείς την πιο γλυκιά ψαλμωδία, δεν πραγματοποιώντουσαν. Ακόμα κι αυτή, η πιο απλή -φαινομενικά- ευχή για χαρούμενα, λευκά κι αποκλεισμένα από κάθε έννοια και σχολικό άγχος Χριστούγεννα, δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα. Παρόλα τα παρακάλια του μικρού Δημήτρη!

Τελικά, πέρασαν τριάντα ένα χρόνια και παρόλο που ο μικρός Δημήτρης κατάλαβε τελικά ότι οι ευχές πραγματοποιούνται όταν εμείς θέλουμε να πραγματοποιηθούν και προσπαθούμε γι' αυτές, υπάρχουν και κάποιες άλλες που η πραγματοποίησή τους εξαρτάται άμεσα και μόνο από τους ανθρώπους γύρω μας….

Ήθελα να το αναλύσω περεταίρω αυτό, αλλά θα προτιμούσα να σταματήσω εδώ και να αφήσω τον αναγνώστη ελεύθερο να κάνει τις δικές του αναλύσεις κι επεξεργασίες.
Το ανωτέρω ξεκίνησε να γράφεται ξημέρωμα 15ης Δεκεμβρίου 2009 και τελείωσε απόψε (προσπαθώντας να πιάσω το ίδιο μαύρο feeling που είχα εκείνο το βράδυ! ΧΕΧΕ!)

Από μένα τίποτα άλλο..σας εύχομαι...
Have A Merry Fucking Christmas! (Με την καλή την έννοια!)

Κλάστε Μου Τ' Αρχίδια!!!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sun, 20 Dec 2009 23:06:00 +0000

Σε μία ταινία που σε κρατάει σε ενδιαφέρον, δεν θέλεις να ζήσεις το τέλος της.
Σε μία ταινία που σε κάνει να πεθαίνεις από βαρεμάρα, ανυπομονείς να ζήσεις το τέλος της.
Κι εσύ που είσαι έτοιμος να με κράξεις για άλλη μια φορά για τα αναρχο-ψυχωτικά μου κείμενα, ένα έχω να σου πω.
Κλάσε μου τ' αρχίδια!
Ψωνισμένε ηλεκτρονικέ αστέρα του διαδικτύου, κλάσε μου τ' αρχίδια!!! Για άλλη μια φορά.
Ποιότητα του βόθρου. Σαπήλα της ζωής.
Και μοναχά το δήθεν στη ψυχή σου κυριαρχεί!
Νόμισες πως θα σωπάσω και θα βγάλω το σκασμό.
Ποτέ μου όμως δεν έπεσα για σένα στο κενό.

WILD RADIO:12/12/08-12/12/09 ...and keeps on rockin'!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Thu, 10 Dec 2009 23:27:00 +0000

www.wildradio.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΜΗΝ χάσετε την αυριανή εκπομπή "Μπαλάντες Γραμμένες Στο Αίμα", πιο bluesy, πιο black, πιο soul, πιο rock 'n' roll από ποτέ...!!!

Και με εκπλήξεις μέσα από τον πρώτο χρόνο του WILD RADIO...!!!

WILD RADIO:12/12/08-12/12/09 ...and keeps on rockin'!

Κάθε Παρασκευή βράδυ 22:00-01:00 "Μπαλάντες Γραμμένες Στο Αίμα" με τον Jimmy Bloody Rose .

Welcome To Hell ! ! !

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Mon, 06 Jul 2009 20:17:00 +0000

Κανάλι, Πρέβεζα - Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2009, 4:18:50 πμ

Στις τελευταίες δύο αποδράσεις μου το μόνο που έχω συνειδητοποιήσει είναι πως στη γαμημένη την Αθήνα η ζωή μου πλέον είναι μία κόλαση, δεν με κρατάει πια απολύτως τίποτα! Δεν με καυλώνει πια απολύτως τίποτα! Αντιθέτως με αειδιάζουν τα πάντα κι όλοι τους τόσο πολύ που θέλω να ξεράσω πάνω τους! Να τους φτύσω και να σηκωθώ να φύγω!
Τώρα Μήτσο πάρε μια βαθειά ανάσα και κράτα την αναπνοή σου. Βγάλε το σκασμό και τα κεφάλια μέσα!
Αυτό δεν κάνουν κι οι πουτάνες;
Καληνύχτα! ...κι ας ξημερώσει καλύτερη μέρα!

Για Τον Αδερφό Μου Τον Κώστα...!!!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Mon, 06 Jul 2009 00:22:00 +0000

Εύχομαι στον αδερφό μου τον Κώστα που παντρεύτηκε απόψε κάθε χαρά κι ευτυχία, να 'ναι πάντα καλά, να χαμογελάει πάντα αυτός κι οι άνθρωποι που αγαπά και σύντομα να 'ρθει ο Junior να του ολοκληρώσει το χαμόγελο!

Κώστα κι Ελένη να 'στε πάντα καλά, ευτυχισμένοι και να χαμογελάτε ΠΑΝΤΑ!!!

ΥΓ.: Ο Κώστας κι ο Μάρκος με 'κάναν τόσο Κ-Ο-Κ-Κ-Α-Λ-Ο , που θα ντρέπεται ακόμα κι ο Σωκράτης ! ! !
Άντε γειά μας!

31 χρόνια Jimmy... 3 χρόνια Bloody Rose...

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Fri, 17 Apr 2009 17:09:00 +0000

31 χρόνια Jimmy...
3 χρόνια Bloody Rose ...

Τα μετέπειτα φοβάμαι!

...Γιατί όπως λέει κι ο ποιητής "φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα, χωρίς εμένα"!

Τα πάντα τελειώνουν! Γι' αυτό ζήσε τη στιγμή!!!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Fri, 03 Apr 2009 00:20:00 +0000

Τα πάντα τελειώνουν! Γι' αυτό ζήσε τη στιγμή!!!

Ήθελα να ήξερα ποιος μαλάκας είπε: "Τίποτα δεν τελειώνει! Τα πάντα εξελίσσονται!!!";

Ποιος;

Εγώ;

Λάθος!

Τα πάντα τελειώνουν! Γι' αυτό ζήσε τη στιγμή!!!

...σαν να είναι η τελευταία!

Κάτι Μου Κάνεις...Κάτι Βαθειά Μέσα Μου...Δώδεκα Χρόνια Μετά!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Sun, 08 Feb 2009 21:21:00 +0000

Χαρισμένο σε μια κοπέλα που μετά από περίπου δώδεκα χρόνια συνάντησα ξανά εντελώς τυχαία την προηγούμενη Πέμπτη το απόγευμα, όταν γύριζα από τη δουλειά!

Paul Weller - You Do Something To Me

"You do something to me, something deep inside
I'm hanging on the wire for a love I'll never find
You do something wonderful then chase it all away
Mixing my emotions that throws me back again
Hanging on the wire, I'm waiting for the change
I'm dancing through the fire, just to catch a flame
an' feel real again

Hanging on the wire, I'm waiting for the change
I'm dancing through the fire, just to catch a flame
an' feel real again

You do something to me somewhere deep inside
I'm hoping to get close to a peace I cannot find

Dancing through the fire just to catch a flame
Just to get close to, just close enough
To tell you that.....

You do something to me something deep inside"

http://www.paulweller.com/

Απολαύστε κι αυτά:

http://www.youtube.com/watch?v=F3h0T7kvfgs

http://www.youtube.com/watch?v=Uc_rAX6z9Yc

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Thu, 15 Jan 2009 22:30:00 +0000

The Ultimate Bloody Ballads...! ! !

Απόψε, Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009, λίγο μετά τις 22:00...
"Μπαλάντες Γραμμένες Στο Αίμα" με τον Jimmy Bloody Rose
Μόνο στο WILD RADIO.

www.wildradio.gr

...Όπως η πιο γλυκιά καληνύχτα!

Πάει Ο Παλιός Ο Χρόνος...!

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Thu, 01 Jan 2009 01:11:00 +0000

Τί έχεις να θυμάσαι από το 2008;
Τί σού έμεινε από αυτό το (κωλό)έτος;

Σε εμένα μου έμεινε μόνο ένα πράγμα!
Να προσπαθώ να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα!
Όσο δύσκολο ή ακατόρθωτο κι αν φαίνεται!
Όσες αντιξοότητες κι αν συναντήσεις στην πορεία σου!
Όσα χτυπήματα κι αν νιώσεις στο πετσί σου από διάφορους καλοθελητές που θα συναντήσεις!
Προσπέρασέ τους!
Δεν σού αξίζουν!

Αγάπησε τα όνειρά σου, πάλεψε να τα γεννήσεις και κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα θα δεις να αναπνέουν, να ζουν, να σού χαμογελούν, να μεγαλώνουν και να αναπτύσσονται!
Να εξελίσσονται!
Γι' αυτό να θυμάσαι πάντα!
...πως "Τίποτα Δεν Τελειώνει!
Τα Πάντα Εξελίσσονται...!!!"

Σε όλους εσάς που συχνά-πυκνά μπαίνετε στις ιστοσελίδες που διαχειρίζομαι...
Που σιωπηλά μου κρατάτε παρέα και μ' ακολουθείτε...
Και με επισκέπτεστε ακόμη κι αν έχω πολύ καιρό να δημοσιεύσω κάτι καινούριο...
...μόνο και μόνο για να δείτε αν είμαι καλά!
Θέλω να σας ευχηθώ, μέσα από τα βάθη του ρόδου μου τις πιο θερμές ευχές για υγεία, αγάπη και δημιουργία σε εσάς και τους ανθρώπους που αγαπάτε!
Και να σας χαρίσω το νέο μου ατίθασο όνειρο που σιγά-σιγά παίρνει σάρκα και οστά!
Το ατίθασο ραδιόφωνο!
WILD RADIO

...Όσο για το 2009;
Εύχομαι να μην είμαι τόσο σκληρός, όσο υπήρξα κάποιες φορές, με κάποιους ανθρώπους.
Και πριν ξανά κρίνω, να σκέφτομαι περισσότερο αντικειμενικά απέναντί τους, αλλιώς να βγάζω το σκασμό!
Άλλωστε κανείς μας δεν είναι θεός για να κρίνει κάποιον!
Φίλοι και φίλες Bloody Roses,
Καληνύχτα! Καλό ξημέρωμα!

Jimmy Is Shutting Down...

noreply@blogger.com (Jimmy Bloody Rose) — Tue, 25 Nov 2008 23:52:00 +0000

Έχω βαρέσει μπιέλλα! Έχω βαρεθεί τα πάντα! Δεν θέλω να ξημερώσει! Δεν γουστάρω να ξαναπάω στη δουλεία (λάθος στον τόνο, αλλά δεν το διορθώνω, γιατί κάτι σημαίνει!!!)!

Σήμερα έφυγα τρεις ώρες νωρίτερα, γιατί βάφανε με λαδομπογιά κι η βρογχιτιδά μου χτύπησε κόκκινο. Ήρθα, ασχολήθηκα με το στήσιμο της ιστοσελίδας. Τα μάτια μου άρχιζαν να τσούζουν, οπότε και κατά τις 5 κι αφού γλάρωσα πρώτα στο Beverly Hills, αφέθηκα στην αγκαλιά του Μορφέα.

Οι οδηγίες στα χάπια που παίρνω γράφουν ως πιθανή παρενέργεια παραισθήσεις. Μέχρι τώρα παραισθήσεις δεν έχω, αλλά μού 'χει πηδήξει τον ύπνο τις τελευταίες μέρες βλέποντας είτε εφιάλτες, είτε τις πιο τρελές ανωμαλίες!

Σήμερα τ' απόγευμα λοιπόν, μεταξύ άλλων είδα στον ύπνο μου την ακατονόμαστη να προσπαθεί να μού βρει γκόμενα. Κι η ανωμαλία δεν ήταν αυτή, αλλά που ούτε στον ύπνο μου δεν μπόρεσα να σηκώσω το χέρι μου να φύγει καμιά ανάποδη μπας κι ισιώσει! Αντιθέτως καθόμουν σα μουρόχαβλος μαλάκας για άλλη μια φορά, να την κοιτάζω με το στόμα ανοιχτό σαν ζαβλακωμένο κι εκείνη να λέει τις μαλακίες της!

Θα προσπαθήσω να ξανακοιμηθώ κι αν ξαναδώ καμιά ανωμαλία, λέω να ξεκινήσω τα ηρεμιστικά! Μετά τους πνευμονολόγους και τους ωρυλάδες, με περιμένει κι εκείνος ο γιατρός να μου φορέσει τη μπλουζίτσα με τα μακριά μανίκια ανάποδα!

Don't do anything!

Jimmy is shutting down...

ΥΓ. Το παρόν γράφτηκε υπό τη ακρόαση του Radio 297 .

Βρε, Τί υπέροχο μπαλαντοραδιόφωνο που έφτιαξα!

Αααουχ, άντε καληνύχτα! Κι όνειρα γλυκά, ήρεμα, γαλήνια, ερωτικά, αλλά όχι ανωμαλιάρικα!